Korte beschrijving/Annotatie

Kunstpublicatie over het werk van Ritsart Gobyn, als tweede luik na een eerder deel. De uitgave bevat vrijwel alle schilderijen gemaakt van eind 2020 tot half 2023. Centraal staan perceptie en tijdsverloop, zoals beschreven in een gesprek over het afwisselend dichtbij kijken en afstand nemen. In deze periode verwerkt de kunstenaar meer fragmenten en citaten van andere kunstenaars in zijn schilderijen. De tekst stelt daarbij vragen over de betekenis van die keuze: gaat het om neutralisering van grootmeesters door confrontatie met tape, papierafval en vuile voetafdrukken, of om een hommage aan picturale voorbeelden?

Tekst achterflap

Reclining Fragments, het tweede boek van Ritsart Gobyn is het vervolg op In Between en vervolledigt als bij wonder daarmee de zin: ‘In Between Reclining Fragments’.

Waar In Between nog twijfelde tussen plaats aanduiding of tijdsaanduiding lijkt de volledige zin ‘In Between Reclining Fragments’ een plaats aan te duiden: ergens tussen achterover liggende fragmenten. Maar in het gesprek tussen Ritsart en Maarten Inghels, de schrijver van de tekst bij het boek, gaat het opnieuw nadrukkelijk over tijd: “‘Doordat je dichterbij gaat kijken en weer afstand neemt ontstaat er een tijdsverloop’, zei je. ‘Die heen-en -weerbeweging van je perceptie maakt het interessant.’”

Het boek vormt het tweede luik over het werk van de kunstenaar en bevat nagenoeg alle werken die de kunstenaar maakte van eind 2020 tot half 2023. Meer dan in het eerste boek – met werken van 2017 tot 2020 – verwerkt de kunstenaar fragmenten/citaten van andere kunstenaars in zijn schilderijen, waarbij zich de vraag opdringt welke beweegredenen aan die keuze voorafgingen. 

Neutraliseert Ritsart de werken van grootmeesters door ze naast tape, papierafval en vuile voetafdrukken te schilderen, of brengt hij juist een hommage aan zijn picturale helden? Is hier een waarheid te vinden, ergens tussen de achterover hellende snippers?

Beschrijving

Reclining Fragments, het tweede boek van Ritsart Gobyn is het vervolg op In Between en vervolledigt als bij wonder daarmee de zin: ‘In Between Reclining Fragments’.

Waar In Between nog twijfelde tussen plaats aanduiding of tijdsaanduiding lijkt de volledige zin ‘In Between Reclining Fragments’ een plaats aan te duiden: ergens tussen achterover liggende fragmenten. Maar in het gesprek tussen Ritsart en Maarten Inghels, de schrijver van de tekst bij het boek, gaat het opnieuw nadrukkelijk over tijd: “‘Doordat je dichterbij gaat kijken en weer afstand neemt ontstaat er een tijdsverloop’, zei je. ‘Die heen-en -weerbeweging van je perceptie maakt het interessant.’”

Het boek vormt het tweede luik over het werk van de kunstenaar en bevat nagenoeg alle werken die de kunstenaar maakte van eind 2020 tot half 2023. Meer dan in het eerste boek – met werken van 2017 tot 2020 – verwerkt de kunstenaar fragmenten/citaten van andere kunstenaars in zijn schilderijen, waarbij zich de vraag opdringt welke beweegredenen aan die keuze voorafgingen. 

Neutraliseert Ritsart de werken van grootmeesters door ze naast tape, papierafval en vuile voetafdrukken te schilderen, of brengt hij juist een hommage aan zijn picturale helden? Is hier een waarheid te vinden, ergens tussen de achterover hellende snippers?

Details