Korte beschrijving/Annotatie

Poëziebundel over de wisselwerking tussen natuur en technologie in een laatkapitalistische samenleving. De tekst schetst een geruïneerde, tegelijk nieuwe omgeving waarin de mens de natuur bepaalt, opzoekt en afbreekt, terwijl die natuur onbegrijpelijk en ontregelend blijft. Met beelden als een afvalberg, machine en schelp onderzoekt de bundel de spanning tussen het organische en het artificiële, en de zoektocht naar betekenis, mythe en onderlinge verbondenheid in een ontwrichte omgeving.

Tekst achterflap

In Ruïnetuin is de maan een slangenei en vinden theeceremonies plaats in de glooiing van een afvalberg. Dit is hoe de mens de natuur determineert, opzoekt en afbreekt. Maar diezelfde natuur is magisch en manisch, onbegrijpelijk en ontoerekeningsvatbaar.

Met moleculaire precisie en een vleugje solarpunk ontleedt deze bundel een laatkapitalistische samenleving die niets heel laat. De wereld is ondraaglijk nieuw en geruineerd tegelijk. We zoeken naar de mythe in de machine, het spook in de schelp, maar we vinden alleen elkaar: twee dieren in een nest.

Ruïnetuin voert je langs natuur, technologie en de griezelige vallei daartussenin.

Beschrijving

In Ruïnetuin is de maan een slangenei en vinden theeceremonies plaats in de glooiing van een afvalberg. Dit is hoe de mens de natuur determineert, opzoekt en afbreekt. Maar diezelfde natuur is magisch en manisch, onbegrijpelijk en ontoerekeningsvatbaar.

Met moleculaire precisie en een vleugje solarpunk ontleedt deze bundel een laatkapitalistische samenleving die niets heel laat. De wereld is ondraaglijk nieuw en geruineerd tegelijk. We zoeken naar de mythe in de machine, het spook in de schelp, maar we vinden alleen elkaar: twee dieren in een nest.

Ruïnetuin voert je langs natuur, technologie en de griezelige vallei daartussenin.

Details