Korte beschrijving/Annotatie

Historische non-fictie over de opkomst van de aardappel van de Andes naar Europa. De tekst beschrijft hoe de aardappel in zijn geboortegebied als levensbrengend voedsel werd gewaardeerd, maar door de eerste Europeanen in Zuid-Amerika werd geminacht. Na de introductie in Europa rond 1570 bleef de knol ondanks terugkerende hongersnoden tussen 1500 en 1800 lange tijd afgewezen. Pas na ongeveer twee eeuwen, mede onder invloed van ideeën uit de Verlichting, werd de aardappel geaccepteerd. Die acceptatie veranderde het Europese voedingspatroon en had volgens de tekst grote invloed op de wereldgeschiedenis.

Tekst achterflap

De nederige aardappel heeft een rijke, om niet te zeggen grootse geschiedenis. Na vele eeuwen te zijn aanbeden op zijn geboortegrond in de Andes als leven brengend voedsel, wordt de pieper verguisd door de eerste Europeanen die in Zuid-Amerika met hem in aanraking komen. De Spanjaarden vinden het beestenvoer, bedoeld voor barbaren. Zo missen ze zijn grote betekenis. Ook in Europa wordt de knol na zijn aankomst rond 1570 op grote schaal gemeden – ondanks de vele hongersnoden die Europa teisteren tussen 1500 en 1800. Hij is onbemind en blijft onbemind. Het duurt maar liefst tweehonderd jaar tot de aardappel zich, tegen alle verwachting in, aan de vergetelheid ontrukt en in het volle daglicht komt te staan. De ideeën die opkomen tijdens de Verlichting geven de knol zijn laatste zetje. De Europeaan accepteert de aardappel en hij wordt een goede vriend. Inmiddels denken wij dat hij er altijd al is geweest. Deze stap geeft niet alleen een draai aan het menu op ons bord, het zal de wereldgeschiedenis aanzienlijk beïnvloeden.

Beschrijving

De nederige aardappel heeft een rijke, om niet te zeggen grootse geschiedenis. Na vele eeuwen te zijn aanbeden op zijn geboortegrond in de Andes als leven brengend voedsel, wordt de pieper verguisd door de eerste Europeanen die in Zuid-Amerika met hem in aanraking komen. De Spanjaarden vinden het beestenvoer, bedoeld voor barbaren. Zo missen ze zijn grote betekenis. Ook in Europa wordt de knol na zijn aankomst rond 1570 op grote schaal gemeden – ondanks de vele hongersnoden die Europa teisteren tussen 1500 en 1800. Hij is onbemind en blijft onbemind. Het duurt maar liefst tweehonderd jaar tot de aardappel zich, tegen alle verwachting in, aan de vergetelheid ontrukt en in het volle daglicht komt te staan. De ideeën die opkomen tijdens de Verlichting geven de knol zijn laatste zetje. De Europeaan accepteert de aardappel en hij wordt een goede vriend. Inmiddels denken wij dat hij er altijd al is geweest. Deze stap geeft niet alleen een draai aan het menu op ons bord, het zal de wereldgeschiedenis aanzienlijk beïnvloeden.

Details