Korte beschrijving/Annotatie

Essayistisch-politieke analyse van de samenhang tussen vleesconsumptie, jacht, manosfeer, extreemrechts en kapitalistisch techno-populisme. De tekst introduceert het begrip antropofascisme: een mensbeeld waarin antropocentrisme en fascisme samenkomen in autoritaire omgang met niet-menselijke dieren en als ‘ander’ geziene mensen. Daarbij worden verdierlijking en ontmenselijking als verbonden uitsluitingsmechanismen beschreven. Ook komen alternatieve vormen van samenleven aan bod, gebaseerd op delen en zorg in plaats van heersen en bezitten.

Tekst achterflap

De vleeseter is terug van nooit weggeweest. Plantaardig eten is uit, echte mannen kiezen voor het vleesdieet of de jacht. Echte mannen kiezen ook voor de manosfeer, waardoor rechten voor vrouwen en andere minderheden die voor altijd verworven leken opnieuw op het spel staan.
In Antropofascisme legt Eva Meijer uit dat deze fenomenen verbonden zijn: ze volgen uit een nieuw mensbeeld dat de laatste jaren terrein wint door de opkomst van extreemrechts en kapitalistisch techno-populisme. Antropofascisme – een samentrekking van antropocentrisme en fascisme – kenmerkt zich door een autoritaire houding naar niet-menselijke dieren en mensen die als ‘ander’ worden gezien. Verdierlijking en ontmenselijking zijn twee kanten van dezelfde medaille, dus wie de opkomst van nieuwe uitsluitingspraktijken wil begrijpen moet verder kijken dan mensenpolitiek.
Meijer bespreekt ook andere manieren van leven, niet op basis van heersen en hebben, maar van delen en zorg. Want we kunnen leren het anders te doen, met en van de andere dieren.

Beschrijving

De vleeseter is terug van nooit weggeweest. Plantaardig eten is uit, echte mannen kiezen voor het vleesdieet of de jacht. Echte mannen kiezen ook voor de manosfeer, waardoor rechten voor vrouwen en andere minderheden die voor altijd verworven leken opnieuw op het spel staan.
In Antropofascisme legt Eva Meijer uit dat deze fenomenen verbonden zijn: ze volgen uit een nieuw mensbeeld dat de laatste jaren terrein wint door de opkomst van extreemrechts en kapitalistisch techno-populisme. Antropofascisme – een samentrekking van antropocentrisme en fascisme – kenmerkt zich door een autoritaire houding naar niet-menselijke dieren en mensen die als ‘ander’ worden gezien. Verdierlijking en ontmenselijking zijn twee kanten van dezelfde medaille, dus wie de opkomst van nieuwe uitsluitingspraktijken wil begrijpen moet verder kijken dan mensenpolitiek.
Meijer bespreekt ook andere manieren van leven, niet op basis van heersen en hebben, maar van delen en zorg. Want we kunnen leren het anders te doen, met en van de andere dieren.

Details