Korte beschrijving/Annotatie

Literaire fictie over vijf onderling verbonden personen binnen een familieverband van vaders, moeders en kinderen. Een van hen gaat naar de schapen, een ander bestrijdt insecten, een derde maakt beelden van was, iemand legt doden af en iemand kijkt naar niets. In hun handelen keert een onuitgesproken vraag terug: waarom voelen zij zich zo onlosmakelijk met elkaar verbonden en waarom willen zij aan anderen kunnen zeggen dat het goed gaat? De tekst draait om zwijgen, kijken, vasthouden en loslaten, en om de vraag hoe graag leven mogelijk blijft.

Tekst achterflap

Dit is een verhaal over vaders, moeders en kinderen, maar bovenal en in het bijzonder over vijf mensen. Een van hen gaat vaak naar de schapen, een ander bestrijdt insecten, nog een ander maakt beelden van was. Iemand legt doden af en nog iemand anders kijkt naar niets.

In alles wat ze doen duikt een vraag op die nooit hardop wordt gesteld. Waarom voelen zij zich zo onlosmakelijk met elkaar verbonden en willen zij het liefst aan anderen kunnen vertellen: ‘Met ons gaat alles goed.’

Ik ga naar de schapen gaat over zwijgen, kijken, vasthouden en loslaten. En ook over graag leven. Maar hoe doe je dat alweer?

Beschrijving

Dit is een verhaal over vaders, moeders en kinderen, maar bovenal en in het bijzonder over vijf mensen. Een van hen gaat vaak naar de schapen, een ander bestrijdt insecten, nog een ander maakt beelden van was. Iemand legt doden af en nog iemand anders kijkt naar niets.

In alles wat ze doen duikt een vraag op die nooit hardop wordt gesteld. Waarom voelen zij zich zo onlosmakelijk met elkaar verbonden en willen zij het liefst aan anderen kunnen vertellen: ‘Met ons gaat alles goed.’

Ik ga naar de schapen gaat over zwijgen, kijken, vasthouden en loslaten. En ook over graag leven. Maar hoe doe je dat alweer?

Details