Korte beschrijving/Annotatie

Autobiografische non-fictie over Ike Simoncini, die terugblikt op zijn gewelddadige bestaan in de jaren 80 en 90 als Haagse hooligan. De tekst beschrijft excessief drank- en drugsgebruik, vernieling, inbraken, vechtpartijen en geweld thuis, op school, in kroegen en rond voetbalstadions. Centraal staat hoe een gebrek aan liefde, warmte en geborgenheid uitmondt in woede, agressie en verdere escalatie. Later leidt het krijgen van een vrouw en kind tot zelfinzicht en de poging te begrijpen waarom hij alles kapot maakte, met spijt en liefde als keerpunten.

Tekst achterflap

Een ‘hooliganverhaal’, een tijdsdocument en vooral een genadeloos eerlijke autobiografie van een jongen die hunkert naar erkenning, warmte en gezien worden *****
Zuipen, snuiven, rellen, knokken, treinen slopen, inbreken – voor Ike Simoncini (1967) was dit alles in de jaren 80 en 90 normaal. De bloedfanatieke Haagse hooligan en zijn vrienden accepteerden geen grenzen. ‘We deden alles wat God verboden had en hadden overal schijt aan.’
Maar achter die keiharde buitenkant zat een jongen die thuis geen liefde vond en dat gemis compenseerde met woede en agressie.
In DE HUILENDE HOOLIGAN kijkt hij ongefilterd terug op een leven vol escalatie. Hij neemt de lezer mee naar harde botsingen thuis en op school, naar faillissementen en familiedrama’s, naar vechtpartijen in kroegen en hasjtenten, naar de stammenoorlogen in en rond voetbalstadions. Openhartig en zonder zichzelf te sparen beschrijft hij hoe hij steeds verder afgleed. ‘Ik was soms een volslagen idioot.’ Pas toen hij zelf vrouw en kind kreeg, kwam het besef dat het zo niet langer kon.
Dit is het verhaal van een jongen die alles kapot maakte – en van een oudere, wijzere man die probeert te begrijpen waarom. Over geweld, de straat als sociaal vangnet, spijt en de ontdekking dat liefde het belangrijkste in het leven is.

Cees Grimbergen schreef het voorwoord: ‘Dit boek is een eyeopener.’

Ike Simoncini (1967) maakte zijn school niet af, maar ondernemend als hij was, werd hij een bepalende kracht in de gerenommeerde sanitair-groothandel van zijn vader. Al jong werd hij lid van de harde kern van FC Den Haag (later ADO Den Haag). Van 1999 tot 2005 was hij voorzitter van de supportersvereniging. Zijn turbulente leven kende een overdosis aan agressiviteit en ondoordachtheid. Uiteindelijk hervond hij het rechte pad. Hij werkt nu in een fietsenwinkel en is vooral een lieve vader en echtgenoot.

Beschrijving

Een ‘hooliganverhaal’, een tijdsdocument en vooral een genadeloos eerlijke autobiografie van een jongen die hunkert naar erkenning, warmte en gezien worden *****
Zuipen, snuiven, rellen, knokken, treinen slopen, inbreken – voor Ike Simoncini (1967) was dit alles in de jaren 80 en 90 normaal. De bloedfanatieke Haagse hooligan en zijn vrienden accepteerden geen grenzen. ‘We deden alles wat God verboden had en hadden overal schijt aan.’
Maar achter die keiharde buitenkant zat een jongen die thuis geen liefde vond en dat gemis compenseerde met woede en agressie.
In DE HUILENDE HOOLIGAN kijkt hij ongefilterd terug op een leven vol escalatie. Hij neemt de lezer mee naar harde botsingen thuis en op school, naar faillissementen en familiedrama’s, naar vechtpartijen in kroegen en hasjtenten, naar de stammenoorlogen in en rond voetbalstadions. Openhartig en zonder zichzelf te sparen beschrijft hij hoe hij steeds verder afgleed. ‘Ik was soms een volslagen idioot.’ Pas toen hij zelf vrouw en kind kreeg, kwam het besef dat het zo niet langer kon.
Dit is het verhaal van een jongen die alles kapot maakte – en van een oudere, wijzere man die probeert te begrijpen waarom. Over geweld, de straat als sociaal vangnet, spijt en de ontdekking dat liefde het belangrijkste in het leven is.

Cees Grimbergen schreef het voorwoord: ‘Dit boek is een eyeopener.’

Ike Simoncini (1967) maakte zijn school niet af, maar ondernemend als hij was, werd hij een bepalende kracht in de gerenommeerde sanitair-groothandel van zijn vader. Al jong werd hij lid van de harde kern van FC Den Haag (later ADO Den Haag). Van 1999 tot 2005 was hij voorzitter van de supportersvereniging. Zijn turbulente leven kende een overdosis aan agressiviteit en ondoordachtheid. Uiteindelijk hervond hij het rechte pad. Hij werkt nu in een fietsenwinkel en is vooral een lieve vader en echtgenoot.

Details