Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over de situatie van de Oeigoeren in Oost-Turkestan/Xinjiang onder Chinees bestuur. De tekst schetst hoe het gebied in 1949 in Chinese handen kwam en vanaf 2000 te maken kreeg met een heropvoedingsprogramma gericht op culturele aanpassing. Daarbij worden grootschalige opsluiting, marteling, hersenspoeling en sterilisatie genoemd. Daarnaast bevat de tekst een persoonlijk verslag van Ahmedjan Kasim, die op vijftienjarige leeftijd naar Nederland vluchtte en beschrijft wat hem en zijn familie is overkomen. Centraal staan Chinese onderdrukking, schending van rechten en de strijd voor zelfbeschikkingsrecht van de Oeigoeren.

Tekst achterflap

Oost-Turkestan, de bakermat van de Oeigoeren, komt in 1949 door afspraken tussen de Sovjet-Unie en China in Chinese handen. Hierdoor kan deze ‘poort naar het Westen’ door China met geweld worden ingelijfd. De autonome regio kreeg de naam Xinjiang Uyghur Autonomous Region, en kent vanaf het jaar 2000 een ‘heropvoedings’-programma om haar bewoners aan te passen aan de Chinese cultuur. Met als gevolg dat er nu meer dan 1.200 heropvoedingskampen zijn, waar een paar miljoen Oeigoeren vastzitten; waar wordt gemarteld en gehersenspoeld en waar vrouwen worden gesteriliseerd.

Ahmedjan Kasim (1996), vlucht als 15-jarige zijn moeder achterna naar Nederland en in dit boek doet hij verslag van hetgeen hem en zijn familie is overkomen. Hij heeft er voor gekozen om te vechten voor erkenning van de rechten van het Oeigoerse volk en verwerkelijking van de Oeigoerse droom: zelfbeschikkingsrecht voor miljoenen Oeigoeren, en ze te bevrijden van de Chinese onderdrukking.

Beschrijving

Oost-Turkestan, de bakermat van de Oeigoeren, komt in 1949 door afspraken tussen de Sovjet-Unie en China in Chinese handen. Hierdoor kan deze ‘poort naar het Westen’ door China met geweld worden ingelijfd. De autonome regio kreeg de naam Xinjiang Uyghur Autonomous Region, en kent vanaf het jaar 2000 een ‘heropvoedings’-programma om haar bewoners aan te passen aan de Chinese cultuur. Met als gevolg dat er nu meer dan 1.200 heropvoedingskampen zijn, waar een paar miljoen Oeigoeren vastzitten; waar wordt gemarteld en gehersenspoeld en waar vrouwen worden gesteriliseerd.

Ahmedjan Kasim (1996), vlucht als 15-jarige zijn moeder achterna naar Nederland en in dit boek doet hij verslag van hetgeen hem en zijn familie is overkomen. Hij heeft er voor gekozen om te vechten voor erkenning van de rechten van het Oeigoerse volk en verwerkelijking van de Oeigoerse droom: zelfbeschikkingsrecht voor miljoenen Oeigoeren, en ze te bevrijden van de Chinese onderdrukking.

Details