Korte beschrijving/Annotatie

Biografie van de Nederlandse dichter Pierre Kemp (1886-1967), gesitueerd in Maastricht en Zuid-Limburg. De tekst schetst hem als een teruggetrokken figuur die ver van het artistieke milieu werkte op het loonbureau van een steenkolenmijn en tegelijk poëzie schreef met zowel blijmoedige als melancholische tonen. Centraal staat de vraag wie Kemp was en hoe deze ‘Man in het Zwart’ uitgroeide tot een opvallende dichter. De biografie behandelt zijn levensfeiten, zijn poëzie, de samenhang daartussen, zijn Muzen en het dichterlijke spel dat hij naast en in het dagelijks bestaan wilde volhouden.

Tekst achterflap

Een van de boeiendste eenlingen uit de Nederlandse poëzie van de twintigste eeuw is de dichter Pierre Kemp (1886-1967). Vanuit zijn Maastrichtse dichterkluisje , ver van het door hem verafschuwde artistieke leven, bereikte hij met zijn even vitale als melancholische poëzie de harten van zeer veel schrijvende en lezende Nederlanders. In 1956 werd hem de Constantijn Huygensprijs toegekend, in 1958 volgde de P.C. Hooftprijs. Een zekere blijmoedigheid kenmerkt veel van zijn gedichten. Maar uit zijn pen vloeiden ook regels als:

CRITISCH

Ik voel mij door het licht verplicht
te leven,
maar eer ik me aan die plicht om t licht
wil geven,
moet ik weten, of het nog anders is
dan in brand gevlogen duisternis

Wie was Pierre Kemp? Hoe werd deze Man in het Zwart , die werkte op het loonbureau van een Zuid-Limburgse steenkolenmijn, een van s lands kleurrijkste dichters? Wiel Kusters schreef een biografie van Pierre Kemp, rijk aan interpretaties van levensfeiten, poëzie en de samenhang daartussen. Hij brengt veel nieuwe gegevens boven water, onder andere over Kemps Muzen. En over het dichterlijke spel dat Kemp zijn leven lang wilde spelen, naast en in het dagelijks bestaan, omdat één leven niet genoeg kon zijn.

Beschrijving

Een van de boeiendste eenlingen uit de Nederlandse poëzie van de twintigste eeuw is de dichter Pierre Kemp (1886-1967). Vanuit zijn Maastrichtse dichterkluisje , ver van het door hem verafschuwde artistieke leven, bereikte hij met zijn even vitale als melancholische poëzie de harten van zeer veel schrijvende en lezende Nederlanders. In 1956 werd hem de Constantijn Huygensprijs toegekend, in 1958 volgde de P.C. Hooftprijs. Een zekere blijmoedigheid kenmerkt veel van zijn gedichten. Maar uit zijn pen vloeiden ook regels als:

CRITISCH

Ik voel mij door het licht verplicht
te leven,
maar eer ik me aan die plicht om t licht
wil geven,
moet ik weten, of het nog anders is
dan in brand gevlogen duisternis

Wie was Pierre Kemp? Hoe werd deze Man in het Zwart , die werkte op het loonbureau van een Zuid-Limburgse steenkolenmijn, een van s lands kleurrijkste dichters? Wiel Kusters schreef een biografie van Pierre Kemp, rijk aan interpretaties van levensfeiten, poëzie en de samenhang daartussen. Hij brengt veel nieuwe gegevens boven water, onder andere over Kemps Muzen. En over het dichterlijke spel dat Kemp zijn leven lang wilde spelen, naast en in het dagelijks bestaan, omdat één leven niet genoeg kon zijn.

Details