Korte beschrijving/Annotatie

Praktische non-fictie over het bouwen van AI-agenten die zelfstandig taken uitvoeren binnen een organisatie. De tekst beschrijft een opbouw van één uitbestede taak naar een systeem met een eigen doel, budget en geheugen. Centraal staan werkpatronen en volgorde van handelen, niet technische knoppen: kostenafwegingen, controlemechanismen, zelfcontrole door machines en grenzen aan automatisering. Elk hoofdstuk bevat een opdracht die uitgevoerd kan worden op meegeleverde administratie, met aandacht voor fouten, bijsturing, kosten en reproduceerbare resultaten. Programmeerkennis is volgens de tekst niet vereist.

Tekst achterflap

Dit boek laat zien hoe je AI-agenten bouwt die werk doen terwijl jij slaapt. Het begint bij één taak die je uit handen geeft. Het eindigt bij een organisatie die een doel heeft dat niemand elke ochtend opnieuw hoeft te geven, een budget dat op kan, en een geheugen.

Daartussen zitten de patronen, en die gaan niet over knoppen en niet over techniek. Ze gaan over de volgorde waarin je werkt. Welke zet de volgende goedkoop maakt. Waarom controleren inmiddels duurder is dan maken, hoe je een machine haar eigen werk laat nakijken, en waar de rem hoort te zitten voordat je werk uit handen geeft.

Het ongewone eraan is niet de snelheid. Het is dat het elke dag makkelijker werd in plaats van moeilijker — en dat kwam door een klein aantal zetten die er op de dag zelf niets uitzagen.

In elk hoofdstuk staat een opdracht die je zelf kunt draaien op de administratie die met het boek meekomt, met erbij wat er misgaat en hoe je bijstuurt. Alles wat erin staat is echt gebeurd en is na te rekenen, inclusief wat er misging en wat het kostte. En je hoeft er geen programmeur voor te zijn: een van de hoofdstukken gaat precies over dat bezwaar.

Je bent nog niet te laat. Maar dat blijft niet zo.

Beschrijving

Dit boek laat zien hoe je AI-agenten bouwt die werk doen terwijl jij slaapt. Het begint bij één taak die je uit handen geeft. Het eindigt bij een organisatie die een doel heeft dat niemand elke ochtend opnieuw hoeft te geven, een budget dat op kan, en een geheugen.

Daartussen zitten de patronen, en die gaan niet over knoppen en niet over techniek. Ze gaan over de volgorde waarin je werkt. Welke zet de volgende goedkoop maakt. Waarom controleren inmiddels duurder is dan maken, hoe je een machine haar eigen werk laat nakijken, en waar de rem hoort te zitten voordat je werk uit handen geeft.

Het ongewone eraan is niet de snelheid. Het is dat het elke dag makkelijker werd in plaats van moeilijker — en dat kwam door een klein aantal zetten die er op de dag zelf niets uitzagen.

In elk hoofdstuk staat een opdracht die je zelf kunt draaien op de administratie die met het boek meekomt, met erbij wat er misgaat en hoe je bijstuurt. Alles wat erin staat is echt gebeurd en is na te rekenen, inclusief wat er misging en wat het kostte. En je hoeft er geen programmeur voor te zijn: een van de hoofdstukken gaat precies over dat bezwaar.

Je bent nog niet te laat. Maar dat blijft niet zo.

Details