Korte beschrijving/Annotatie

Praktische non-fictie over de impact van een burn-out binnen een gezin en over hoe ouders kinderen door die periode kunnen begeleiden. De tekst richt zich op de maanden waarin het gezinsleven moet blijven doorgaan, met aandacht voor leeftijdsgebonden uitleg aan kinderen van vier, acht en vijftien jaar. Centrale kwesties zijn misverstanden en zelfbeschuldiging bij kinderen, veranderend gedrag, contact houden wanneer een ouder nauwelijks energie heeft, en herkennen wanneer extra hulp nodig is. Ook komt de aanpassing van het dagelijks huishouden aan bod. De uitgave is bedoeld voor beide ouders.

Tekst achterflap

Hoe je je kind door deze periode heen helpt
Er is er een kind van zeven dat 's ochtends zachtjes de deur dichttrekt, omdat het geleerd heeft dat er geen herrie mag zijn.

Een kind onthoudt niet dat er een burn-out was. Het onthoudt dat de gordijnen overdag dicht waren, dat het stil moest zijn in de gang, dat er een tijd was dat er nooit iemand kwam spelen. En als niemand uitlegt wat er aan de hand is, verzint het er zelf een verklaring bij. Die verklaring gaat bijna altijd over hemzelf.

Dit boekje gaat over de maanden waarin het gezin gewoon moet blijven draaien. Over wat je vertelt aan een kind van vier, van acht en van vijftien, en waarom dat drie verschillende gesprekken zijn.

Over wat je antwoordt op de vraag of het door hem komt. Over het kind dat ineens nergens meer om vraagt en dat door iedereen geprezen wordt, terwijl dat juist het kind is waar je naast moet gaan zitten.

Over hoe je contact houdt met je kind als je zelf op vijf procent zit. Over wanneer gewoon gedrag iets anders wordt en waar je dan aanklopt. En over een huishouden met een lat die veel lager ligt dan je gewend bent.

Het is geschreven voor allebei de ouders.

Beschrijving

Hoe je je kind door deze periode heen helpt
Er is er een kind van zeven dat 's ochtends zachtjes de deur dichttrekt, omdat het geleerd heeft dat er geen herrie mag zijn.

Een kind onthoudt niet dat er een burn-out was. Het onthoudt dat de gordijnen overdag dicht waren, dat het stil moest zijn in de gang, dat er een tijd was dat er nooit iemand kwam spelen. En als niemand uitlegt wat er aan de hand is, verzint het er zelf een verklaring bij. Die verklaring gaat bijna altijd over hemzelf.

Dit boekje gaat over de maanden waarin het gezin gewoon moet blijven draaien. Over wat je vertelt aan een kind van vier, van acht en van vijftien, en waarom dat drie verschillende gesprekken zijn.

Over wat je antwoordt op de vraag of het door hem komt. Over het kind dat ineens nergens meer om vraagt en dat door iedereen geprezen wordt, terwijl dat juist het kind is waar je naast moet gaan zitten.

Over hoe je contact houdt met je kind als je zelf op vijf procent zit. Over wanneer gewoon gedrag iets anders wordt en waar je dan aanklopt. En over een huishouden met een lat die veel lager ligt dan je gewend bent.

Het is geschreven voor allebei de ouders.

Details