Korte beschrijving/Annotatie

Poëtische, introspectieve tekst over het tekortschieten van taal en het moeizame ordenen van losse letters tot betekenis. Beelden als strookjes papier in een glazen confituurpot, grootvaders garage, spaghetti en verbranden suggereren een proces van bewaren, herschikken, lezen en loslaten. De centrale spanning ligt tussen zelfcensuur, verborgenheid en het naar buiten treden uit een schuilplaats.

Tekst achterflap

Wat als er te weinig woorden zijn, en zelfcensuur deze onooglijker maken. Ik heb de letters op strookjes papier bewaard in een glazen confituurpot op het rek in grootvaders garage. Je giet het uit, en probeert er iets van te maken, van die spaghetti. Je leest het, je weet het, en je mag het nu verbranden. Tijd om uit de schuilplaats te komen.

Beschrijving

Wat als er te weinig woorden zijn, en zelfcensuur deze onooglijker maken. Ik heb de letters op strookjes papier bewaard in een glazen confituurpot op het rek in grootvaders garage. Je giet het uit, en probeert er iets van te maken, van die spaghetti. Je leest het, je weet het, en je mag het nu verbranden. Tijd om uit de schuilplaats te komen.

Details