Korte beschrijving/Annotatie

Literaire novelle over Egon, die aan het einde van zijn leven staat door een ongeneeslijke ziekte. In een lange afscheidsbrief aan zijn oude vriendin Marja blikt hij terug op jeugdherinneringen, gemiste kansen, verlangens, liefdes en vriendschappen, waaronder René en Bastiaan. In het contact met Bastiaan, zijn laatste goede vriend en liefde, vindt hij aandacht, zorg en warmte tijdens zijn lichamelijke aftakeling. De tekst draait om afscheid, herinnering, eerlijkheid en de keuze om het eigen einde zelf vorm te geven, tegen de achtergrond van een vergankelijke homotolerantie.

Tekst achterflap

Egon staat aan de drempel van het einde, geconfronteerd met een onverbiddelijke ziekte en een terugblik op een leven vol werken, gemiste kansen, verlangens en liefdes die zowel vrijheid als verlies brachten. In een lange afscheidsbrief aan zijn oude vriendin Marja verweeft hij herinneringen aan zijn jeugd, zijn eerste liefde René, de vriendschap met Bastiaan en de onvermijdelijke aftakeling van zijn lichaam. In de ontmoeting met Bastiaan, zijn laatste goede vriend en liefde, herontdekt Egon de waarde van aandacht, zorg en warmte.
Terwijl hij het lot in eigen hand neemt, onthult Als het doek valt de kracht van eerlijkheid, herinnering en het verlangen om niet vergeten te worden. Tevens wordt de lezer meegevoerd in de vergankelijke wereld van homotolerantie.

Een ingetogen, literaire novelle over afscheid, liefde en de moed om het eigen einde vorm te geven. Met een toon die balanceert tussen melancholie en humor, lichtheid en ernst.

Beschrijving

Egon staat aan de drempel van het einde, geconfronteerd met een onverbiddelijke ziekte en een terugblik op een leven vol werken, gemiste kansen, verlangens en liefdes die zowel vrijheid als verlies brachten. In een lange afscheidsbrief aan zijn oude vriendin Marja verweeft hij herinneringen aan zijn jeugd, zijn eerste liefde René, de vriendschap met Bastiaan en de onvermijdelijke aftakeling van zijn lichaam. In de ontmoeting met Bastiaan, zijn laatste goede vriend en liefde, herontdekt Egon de waarde van aandacht, zorg en warmte.
Terwijl hij het lot in eigen hand neemt, onthult Als het doek valt de kracht van eerlijkheid, herinnering en het verlangen om niet vergeten te worden. Tevens wordt de lezer meegevoerd in de vergankelijke wereld van homotolerantie.

Een ingetogen, literaire novelle over afscheid, liefde en de moed om het eigen einde vorm te geven. Met een toon die balanceert tussen melancholie en humor, lichtheid en ernst.

Details