Korte beschrijving/Annotatie

Essaybundel over een geleidelijke ontwrichting van Nederland zonder oorlog of ramp. De teksten beschrijven hoe een natie blijft functioneren maar zichzelf niet meer begrijpt. Aan bod komen onder meer luidruchtigheid, mediële leegte, burgerlijke braafheid en politieke inertie. De centrale problematiek is een diagnose van nationaal verval waarin systeem, comfort en consensus de plaats hebben ingenomen van bezieling en zelfonderzoek. De bundel biedt geen oplossingen, maar een kritische analyse van een land dat zijn eigen achteruitgang niet langer bevraagt.

Tekst achterflap

Een land kan verdwijnen zonder in te storten. Zonder oorlog, zonder ramp, zonder zichtbaar breekpunt. Het kan oplossen in zijn eigen orde, verstillen in zijn eigen lawaai, voortbestaan terwijl het ophoudt zichzelf te begrijpen. Dit was Nederland is een bundel van vileine, erudiete epistels die die langzame verdwijning blootleggen. Van de luidruchtigheid van de Hollander tot de leegte van de media, van de braafheid van de burger tot de inertie van de politiek: elk essay snijdt een ander facet aan van een natie die nog functioneert, maar haar ziel heeft ingeruild voor systeem, comfort en consensus. In de geest van Komrij, met echo’s van Spengler en andere afvalligen, ontstaat een meedogenloze diagnose van een land dat zichzelf niet meer bevraagt. Dit boek biedt geen oplossingen en geen verlossing. Alleen helderheid. En misschien, in die helderheid, een laatste rest van negatieve vitaliteit: de weigering om het verval nog langer te ontkennen.

Beschrijving

Een land kan verdwijnen zonder in te storten. Zonder oorlog, zonder ramp, zonder zichtbaar breekpunt. Het kan oplossen in zijn eigen orde, verstillen in zijn eigen lawaai, voortbestaan terwijl het ophoudt zichzelf te begrijpen. Dit was Nederland is een bundel van vileine, erudiete epistels die die langzame verdwijning blootleggen. Van de luidruchtigheid van de Hollander tot de leegte van de media, van de braafheid van de burger tot de inertie van de politiek: elk essay snijdt een ander facet aan van een natie die nog functioneert, maar haar ziel heeft ingeruild voor systeem, comfort en consensus. In de geest van Komrij, met echo’s van Spengler en andere afvalligen, ontstaat een meedogenloze diagnose van een land dat zichzelf niet meer bevraagt. Dit boek biedt geen oplossingen en geen verlossing. Alleen helderheid. En misschien, in die helderheid, een laatste rest van negatieve vitaliteit: de weigering om het verval nog langer te ontkennen.

Details