Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk relaas gebaseerd op een traumatische ervaring met ziekenhuisopname, intensive care en een onverwachte handicap. De tekst beschrijft het schrijfproces als verwerking en therapie, waarbij zowel pijnlijke als positieve herinneringen opnieuw werden beleefd. Sommige personages en afdelingen zijn aangepast ter bescherming van de privacy, terwijl familie en vrienden met toestemming herkenbaar voorkomen. De nadruk ligt op het verwerken van ingrijpende medische gebeurtenissen en de persoonlijke impact daarvan.

Tekst achterflap

Hallo, ik ben Esther de Ruiter – de Bruin en heb dit boek geschreven naar aanleiding van een traumatische ervaring in mijn leven. Eentje waarvan ik dacht; dit overkomt mij nooit, dat gebeurd alleen een ander. Ziekenhuis, een IC, een handicap die je niet aan ziet komen.
Niets is minder waar en liever had ik dit niet beleefd. Dit boek is voor mij een stuk verwerking geworden, therapie. Ik beleefde tijdens het schrijven de momenten soms opnieuw, niet alleen de nare, maar ook de leuke en heb dit uiteindelijk met veel plezier gedaan.
Veel personages en afdelingen zijn niet de ware, dit ter bescherming van mijn eigen privacy ook.
Integendeel tot veel familie en vrienden die toestemming hebben gegeven om hun personages in realiteit te mogen benoemen. Je hoeft dit boek niet leuk te vinden, het is mijn persoon die dit geschreven heeft. Ik zou zeggen: “lees het en oordeel zelf" Iedereen is anders, leest anders en kijkt verschillend tegen veel dingen aan. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, zou het leven zo saai maken, net als de kleur zwart.
Nooit verwacht dat ik mijn boek ook echt af zou maken en uit zou geven, maar alles is blijkbaar mogelijk in het leven.

Beschrijving

Hallo, ik ben Esther de Ruiter – de Bruin en heb dit boek geschreven naar aanleiding van een traumatische ervaring in mijn leven. Eentje waarvan ik dacht; dit overkomt mij nooit, dat gebeurd alleen een ander. Ziekenhuis, een IC, een handicap die je niet aan ziet komen.
Niets is minder waar en liever had ik dit niet beleefd. Dit boek is voor mij een stuk verwerking geworden, therapie. Ik beleefde tijdens het schrijven de momenten soms opnieuw, niet alleen de nare, maar ook de leuke en heb dit uiteindelijk met veel plezier gedaan.
Veel personages en afdelingen zijn niet de ware, dit ter bescherming van mijn eigen privacy ook.
Integendeel tot veel familie en vrienden die toestemming hebben gegeven om hun personages in realiteit te mogen benoemen. Je hoeft dit boek niet leuk te vinden, het is mijn persoon die dit geschreven heeft. Ik zou zeggen: “lees het en oordeel zelf" Iedereen is anders, leest anders en kijkt verschillend tegen veel dingen aan. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde, zou het leven zo saai maken, net als de kleur zwart.
Nooit verwacht dat ik mijn boek ook echt af zou maken en uit zou geven, maar alles is blijkbaar mogelijk in het leven.

Details