Korte beschrijving/Annotatie

Poëzie over herhaalde reizen door een nachtelijk, desolaat landschap, gedreven door een droom en het verlangen iets ongrijpbaars te vinden. Tijdens die tochten verschijnen rituelen, gezangen, luchtspiegelingen, visioenen en openbaringen. Centraal staan zoeken naar vormen van afscheid en het verlangen een glimp op te vangen van een sneeuwluipaard, een zabriskie. De tekst verbindt dat verlangen met de vraag naar betekenis en presenteert poëzie, beelden, rituele taal, kunst en hoop als dragende elementen.

Tekst achterflap

Na Zon en 2050 zet Verhelst met Zabriskie de kroon op zijn poëtische verbeelding van waar we als mensheid op afstevenen.

Wie of wat zullen we vinden
als we ’s nachts plankgas over de zoutvlakte scheuren
onder de onmetelijke sterrenhemel –

wat zal er in het licht van de koplampen springen?
Heeft het fosforescerende ogen?
Zal het ons tijdens die ene seconde willen aankijken?

In Zabriskie wordt de ene na de andere reis ondernomen – een droom achterna. Tijdens die voyages zijn er rituelen, gezangen, luchtspiegelingen, visioenen en openbaringen. Er is het zoeken naar vormen van afscheid, maar telkens is er ook het verlangen een glimp op te vangen van een sneeuwluipaard, een zabriskie, omdat het leven betekenisloos is zonder verlangen.
Zabriskie is een ode aan kunst, aan hoop, aan rituele taal, aan beelden, aan poëzie.
Verhelst schept een draaikolk van betekenissen in een verbluffend universum.

Beschrijving

Na Zon en 2050 zet Verhelst met Zabriskie de kroon op zijn poëtische verbeelding van waar we als mensheid op afstevenen.

Wie of wat zullen we vinden
als we ’s nachts plankgas over de zoutvlakte scheuren
onder de onmetelijke sterrenhemel –

wat zal er in het licht van de koplampen springen?
Heeft het fosforescerende ogen?
Zal het ons tijdens die ene seconde willen aankijken?

In Zabriskie wordt de ene na de andere reis ondernomen – een droom achterna. Tijdens die voyages zijn er rituelen, gezangen, luchtspiegelingen, visioenen en openbaringen. Er is het zoeken naar vormen van afscheid, maar telkens is er ook het verlangen een glimp op te vangen van een sneeuwluipaard, een zabriskie, omdat het leven betekenisloos is zonder verlangen.
Zabriskie is een ode aan kunst, aan hoop, aan rituele taal, aan beelden, aan poëzie.
Verhelst schept een draaikolk van betekenissen in een verbluffend universum.

Details