Korte beschrijving/Annotatie

Nederlandse vertaling van Rainer Maria Rilkes fragmentarische testament, geschreven in 1921 en pas in 1974 in facsimile gepubliceerd. De tekst raakt in beknopte vorm aan centrale motieven uit zijn werk: angst, eenzaamheid, erotiek, liefde, jeugdtrauma’s en de innerlijke opdracht om de Elegieën te voltooien. De uitgave bevat daarnaast twee opstellen over de dood bij Rilke.

Tekst achterflap

Nooit eerder werd Rainer Maria Rilkes Das Testament in het Nederlands vertaald. Des te opmerkelijker, omdat de grote dichter hier in een notendop alle thema’s van zijn rijke werk aansnijdt: zijn angst en eenzaamheid, de erotiek en de liefde, de verschrikkingen van zijn jeugd en de levenslange trauma’s, en vooral zijn worsteling met de ‘niet uit te stellen innerlijke opdracht’, namelijk het voltooien van zijn Elegieën.
Rilke schreef zijn fragmentarische testament in 1921, vijf jaar voor zijn vroege dood. Gepubliceerd werd het pas in 1974, in facsimile.
De dichter en vertaler Atze van Wieren, die eerder veel eer heeft ingelegd met de Nederlandse versie van Rilkes beroemde gedichtencyclus De elegieën van Duino, laat zijn vertaling vergezeld gaan van twee corresponderende opstellen over de dood bij Rilke, die een verrassende kijk op Rilkes leven en werk laten zien.
Over zijn vertaling van De elegieën van Duino luidde het in NRC-Handelsblad bij monde van Wil Rouleaux: ‘Een opvallend modern klinkende Rilke. De vertaling is moderner en ‘gewoner’ dan de soms nogal plechtig klinkende versie uit 1978 van prof. Bronzwaer. Van Wieren is kernachtiger en lijkt soms meer risico te nemen.’
Van Wieren publiceerde De elegieën van Duino (2006), inmiddels 3e druk; vier dichtbundels; Waar bleef God bij Rilke? (2024), en zijn memoir In de schaduw van het onzegbare (2025).

Beschrijving

Nooit eerder werd Rainer Maria Rilkes Das Testament in het Nederlands vertaald. Des te opmerkelijker, omdat de grote dichter hier in een notendop alle thema’s van zijn rijke werk aansnijdt: zijn angst en eenzaamheid, de erotiek en de liefde, de verschrikkingen van zijn jeugd en de levenslange trauma’s, en vooral zijn worsteling met de ‘niet uit te stellen innerlijke opdracht’, namelijk het voltooien van zijn Elegieën.
Rilke schreef zijn fragmentarische testament in 1921, vijf jaar voor zijn vroege dood. Gepubliceerd werd het pas in 1974, in facsimile.
De dichter en vertaler Atze van Wieren, die eerder veel eer heeft ingelegd met de Nederlandse versie van Rilkes beroemde gedichtencyclus De elegieën van Duino, laat zijn vertaling vergezeld gaan van twee corresponderende opstellen over de dood bij Rilke, die een verrassende kijk op Rilkes leven en werk laten zien.
Over zijn vertaling van De elegieën van Duino luidde het in NRC-Handelsblad bij monde van Wil Rouleaux: ‘Een opvallend modern klinkende Rilke. De vertaling is moderner en ‘gewoner’ dan de soms nogal plechtig klinkende versie uit 1978 van prof. Bronzwaer. Van Wieren is kernachtiger en lijkt soms meer risico te nemen.’
Van Wieren publiceerde De elegieën van Duino (2006), inmiddels 3e druk; vier dichtbundels; Waar bleef God bij Rilke? (2024), en zijn memoir In de schaduw van het onzegbare (2025).

Details