Korte beschrijving/Annotatie

Essayistische non-fictie over digitale afleiding, schermgebruik en het herwinnen van aandacht. Vertrekkend vanuit eigen schermverslaving onderzoekt de tekst alledaagse verveling als tegenwicht voor eindeloos scrollen, swipen en klikken. Daarbij wordt gekeken naar trage films van onder anderen Sofia Coppola en Richard Linklater als oefening in geconcentreerd kijken. De centrale problematiek is hoe digitale media de regie over tijd, aandacht en blik verschuiven van de omgeving naar schermen, en hoe verveling kan functioneren als middel om focus, interesse en ontspanning terug te winnen.

Tekst achterflap

We scrollen eindeloos, swipen rusteloos en klikken gedachteloos. Terwijl techreuzen onze aandacht verkopen aan de hoogste bieder, verliezen we stilaan de regie over onze eigen tijd. We richten niet langer de blik op de wereld rondom ons, maar op de schermen voor ons. Verliezen we zo onze aandacht en interesses uit het oog? 

Om van zijn eigen schermverslaving te genezen ging essayist en filmcurator Johannes De Breuker op zoek naar de ultieme remedie: alledaagse verveling. Hij dompelde zich onder in de meanderende films van Sofia Coppola, Richard Linklater en vele anderen, in de hoop die bijzondere sensatie in het echte leven beter de baas te worden. Want als je twee uur geconcentreerd kan kijken naar één scherm waarop zich trage taferelen afspelen, dan ben je toch klaar om je blik weer op de echte wereld te richten? 

Met scherpe observaties en een vleugje ironie toont De Breuker in Liever lui dan moe hoe we onze aandacht weer kunnen her overen door precies datgene te omarmen wat de digitale wereld ons ontnam: verveling. In een wereld die ons constant aanjaagt is dát de meest rebelse daad die we kunnen stellen. Het is, kortom, de ontspanning die we nodig hebben.

–

Johannes De Breuker (1988) is auteur, redacteur en curator. Hij was jarenlang film criticus voor onder andere Knack en kern redacteur bij het cultuurtijdschrift rekto:verso. In 2021 richtte hij Humbug mee op, een geïllustreerd tijdschrift over film en visuele cultuur. Sinds 2024 is hij filmcurator bij De Cinema, de bioscoop van het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA). Daarnaast is hij redacteur en medeuitgever bij flaneur uitgevers.

Beschrijving

We scrollen eindeloos, swipen rusteloos en klikken gedachteloos. Terwijl techreuzen onze aandacht verkopen aan de hoogste bieder, verliezen we stilaan de regie over onze eigen tijd. We richten niet langer de blik op de wereld rondom ons, maar op de schermen voor ons. Verliezen we zo onze aandacht en interesses uit het oog? 

Om van zijn eigen schermverslaving te genezen ging essayist en filmcurator Johannes De Breuker op zoek naar de ultieme remedie: alledaagse verveling. Hij dompelde zich onder in de meanderende films van Sofia Coppola, Richard Linklater en vele anderen, in de hoop die bijzondere sensatie in het echte leven beter de baas te worden. Want als je twee uur geconcentreerd kan kijken naar één scherm waarop zich trage taferelen afspelen, dan ben je toch klaar om je blik weer op de echte wereld te richten? 

Met scherpe observaties en een vleugje ironie toont De Breuker in Liever lui dan moe hoe we onze aandacht weer kunnen her overen door precies datgene te omarmen wat de digitale wereld ons ontnam: verveling. In een wereld die ons constant aanjaagt is dát de meest rebelse daad die we kunnen stellen. Het is, kortom, de ontspanning die we nodig hebben.

–

Johannes De Breuker (1988) is auteur, redacteur en curator. Hij was jarenlang film criticus voor onder andere Knack en kern redacteur bij het cultuurtijdschrift rekto:verso. In 2021 richtte hij Humbug mee op, een geïllustreerd tijdschrift over film en visuele cultuur. Sinds 2024 is hij filmcurator bij De Cinema, de bioscoop van het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA). Daarnaast is hij redacteur en medeuitgever bij flaneur uitgevers.

Slogan/Promotie

We scrollen eindeloos, swipen rusteloos en klikken gedachteloos. Terwijl techreuzen onze aandacht verkopen aan de hoogste bieder, verliezen we stilaan de regie over onze eigen tijd.

Om van zijn eigen schermverslaving te genezen ging essayist Johannes De Breuker op zoek naar de ultieme remedie: alledaagse verveling. Via filmmakers als Sofia Coppola, Richard Linklater en vele anderen ontdekt hij dat cinema niet enkel vermaak biedt, maar ook een zeldzame kans om stil te vallen. Om echt te kijken, denken en voelen.

Met scherpe observaties en een vleugje ironie toont De Breuker aan hoe we onze aandacht weer kunnen heroveren door precies datgene te omarmen wat de digitale wereld ons ontnam: verveling.

Details