Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk non-fictieverslag over het overlijden van een driejarige dochter op 28 oktober 1993 en de nasleep daarvan voor ouders en directe omgeving. De tekst volgt een zoektocht na plotseling verlies, met ingrijpende gevolgen voor bestaan, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties en geloof. Centrale problematiek is omgaan met intens verdriet, onmacht en boosheid, en het zoeken naar herstel na rouw. Ook de ervaring van de echtgenote krijgt aandacht. De uitgave richt zich daarnaast op herkenning voor lotgenoten en op inzicht en praktische steun voor mensen in hun omgeving.

Tekst achterflap

Op 28 oktober 1993 wordt mijn nachtmerrie werkelijkheid. Kim, onze dochter van drie, overlijdt. Het is een donderslag bij heldere hemel. Mijn leven staat op z'n kop. In een klap verandert mijn wereld. Verdriet, pijn, boosheid, onmacht, alles wordt donker. Ik begin aan een reis waarvan ik de afloop niet ken. Het raakt alles in mijn leven. Mijn eigen bestaan, mijn vrouw, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties, geloof, alles. Ik zoek mijn weg. Met vallen en opstaan. Beetje bij beetje gaat het wat beter, maar ik vind geen echt herstel. Iedereen om me heen zegt: 'Je moet leren het een plekje te geven, maar het zal nooit overgaan.'

Toch loopt het anders. Er blijkt een weg van herstel te zijn. Dit boek beschrijft mijn zoektocht, maar ook die van Jolanda, mijn vrouw. Het is een boek waarin lotgenoten zich zullen herkennen en wat mensen in hun omgeving inzicht en handvatten geeft. Een verhaal van hoop. Er is een uitweg!

Beschrijving

Op 28 oktober 1993 wordt mijn nachtmerrie werkelijkheid. Kim, onze dochter van drie, overlijdt. Het is een donderslag bij heldere hemel. Mijn leven staat op z'n kop. In een klap verandert mijn wereld. Verdriet, pijn, boosheid, onmacht, alles wordt donker. Ik begin aan een reis waarvan ik de afloop niet ken. Het raakt alles in mijn leven. Mijn eigen bestaan, mijn vrouw, huwelijk, gezin, werk, familie, relaties, geloof, alles. Ik zoek mijn weg. Met vallen en opstaan. Beetje bij beetje gaat het wat beter, maar ik vind geen echt herstel. Iedereen om me heen zegt: 'Je moet leren het een plekje te geven, maar het zal nooit overgaan.'

Toch loopt het anders. Er blijkt een weg van herstel te zijn. Dit boek beschrijft mijn zoektocht, maar ook die van Jolanda, mijn vrouw. Het is een boek waarin lotgenoten zich zullen herkennen en wat mensen in hun omgeving inzicht en handvatten geeft. Een verhaal van hoop. Er is een uitweg!

Details