Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over maatschappelijke en ecologische vraagstukken, met focus op klimaatverandering, groeiende ongelijkheid en biodiversiteitscrisis. De tekst zet het ecomodernisme neer als alternatief voor zowel soberder leven met minder groei en consumptie als voor rechts-populistische pleidooien voor minder overheid, ontwikkelingsgeld en wetenschap. Centraal staat de stelling dat meer economische groei en welvaart nodig zijn om armoede te bestrijden en duurzame technologie mogelijk te maken, en dat meer overheidsingrijpen individuele vrijheid kan creëren. De kernproblematiek is hoe modernisering, technologie en beleid kunnen bijdragen aan duurzaamheid, autonomie en een toekomstgericht perspectief.

Tekst achterflap

Hoe lossen we de grote problemen van deze tijd op: de klimaatverandering, de groeiende ongelijkheid en de biodiversiteitscrisis? Moeten we soberder leven, met minder groei, consumptie en reizen, zoals de groene beweging wil? Of ligt de oplossing in minder overheid, minder ontwikkelingsgeld en minder wetenschap, zoals het rechts-populisme voorstaat?
Niet mínder, maar méér is de enige weg, volgens de auteurs van dit uitdagende boek. Zo pleiten ze voor meer economische groei en welvaart om armoede te bestrijden en duurzame technologie mogelijk te maken, en voor meer overheidsingrijpen om individuele vrijheid te creëren. Een overvloedige, moderne wereld leidt tot meer geluk en autonomie. Als we dan ook nog in onszelf en ons vernuft durven geloven, ligt er een stralende toekomst in het verschiet.

Over Ecomodernisme:

'Dit frisse pleidooi van de ecomodernisten is een belangrijke bijdrage aan de zo noodzakelijke dialoog over duurzaamheid.' Louis O. Fesco

'Een vrijere, meer optimistische kijk op het vraagstuk van mens en natuur.' De Groene Amsterdammer over het ecomodernisme

'Verfrissend om nieuwe, optimistische ideeën te lezen in plaats van de bekende doemdenkersriedel.' New Scientist

Beschrijving

Hoe lossen we de grote problemen van deze tijd op: de klimaatverandering, de groeiende ongelijkheid en de biodiversiteitscrisis? Moeten we soberder leven, met minder groei, consumptie en reizen, zoals de groene beweging wil? Of ligt de oplossing in minder overheid, minder ontwikkelingsgeld en minder wetenschap, zoals het rechts-populisme voorstaat?
Niet mínder, maar méér is de enige weg, volgens de auteurs van dit uitdagende boek. Zo pleiten ze voor meer economische groei en welvaart om armoede te bestrijden en duurzame technologie mogelijk te maken, en voor meer overheidsingrijpen om individuele vrijheid te creëren. Een overvloedige, moderne wereld leidt tot meer geluk en autonomie. Als we dan ook nog in onszelf en ons vernuft durven geloven, ligt er een stralende toekomst in het verschiet.

Over Ecomodernisme:

'Dit frisse pleidooi van de ecomodernisten is een belangrijke bijdrage aan de zo noodzakelijke dialoog over duurzaamheid.' Louis O. Fesco

'Een vrijere, meer optimistische kijk op het vraagstuk van mens en natuur.' De Groene Amsterdammer over het ecomodernisme

'Verfrissend om nieuwe, optimistische ideeën te lezen in plaats van de bekende doemdenkersriedel.' New Scientist

Details