Korte beschrijving/Annotatie

Een kindervertelling in een winterse setting volgt Pip en Mika, die na een sneeuwdag geen sneeuwpop maar een sneeuwkind maken. Dit kind van ijs en sneeuw komt tot leven, lacht, rent en speelt met andere kinderen. Daarna ontstaan praktische en emotionele vragen over zorg, grenzen en vergankelijkheid: waar Winter moet slapen, wat het kan doen en wat er gebeurt wanneer de lente aanbreekt. De kern ligt bij de omgang met een wonderlijk wezen dat niet past binnen gewone regels en seizoenen.

Tekst achterflap

Als het op een dag in december heeft gesneeuwd, stormt groot en klein naar buiten, ook Pip en Mika. In elke tuin groeit al snel een sneeuwpop. Maar Pip en Mika maken een sneeuwkínd. Twee knopen worden ogen en met kiezeltjes maken ze een rij tandjes. En dan gebeurt iets vreemds: uit het mondje kringelt adem. Het kind van ijs en sneeuw leeft. Het is een wezentje dat lacht en rent en heel goed sneeuwballen kan maken. Maar waar moet Winter slapen? Mag het wel warme chocolademelk drinken? En wat als het lente wordt? Mag Winter nog buiten spelen met de andere kinderen?

Nee, dat mag niet. Maar het gebeurt toch…

Beschrijving

Als het op een dag in december heeft gesneeuwd, stormt groot en klein naar buiten, ook Pip en Mika. In elke tuin groeit al snel een sneeuwpop. Maar Pip en Mika maken een sneeuwkínd. Twee knopen worden ogen en met kiezeltjes maken ze een rij tandjes. En dan gebeurt iets vreemds: uit het mondje kringelt adem. Het kind van ijs en sneeuw leeft. Het is een wezentje dat lacht en rent en heel goed sneeuwballen kan maken. Maar waar moet Winter slapen? Mag het wel warme chocolademelk drinken? En wat als het lente wordt? Mag Winter nog buiten spelen met de andere kinderen?

Nee, dat mag niet. Maar het gebeurt toch…

Details