Korte beschrijving/Annotatie

Getuigenisliteratuur over het eerste jaar van de genocide in Gaza. Muhammad al-Zaqzouq beschrijft hoe hij en zijn gezin zeven keer gedwongen werden te vluchten en zich verplaatsten tussen tenten, huizen van vrienden en familie en tijdelijke schuilplaatsen. De tekst focust op dagelijks overleven te midden van vernietiging, onophoudelijk geweld en gedwongen verplaatsing. Schrijven verschijnt daarbij als een vorm van verzet tegen ontmenselijking.

Tekst achterflap

Een weergaloze getuigenis van ontmenselijking en het schrijven als verzet

Tijdens het eerste jaar van de genocide in Gaza werden Muhammad al-Zaqzouq en zijn gezin zeven keer gedwongen zich te verplaatsen. Bewegend tussen tenten, huizen van vrienden en familie en tijdelijke schuilplaatsen was het een dagelijkse taak in leven te blijven te midden van vernietiging. Zijn boek is een genadeloze getuigenis van onophoudelijk geweld en een poging tegen de ontmenselijking in te schrijven.

‘Ik schrijf om niet te ontmenselijken, om niet te worden vermalen door de meedogenloze oorlogsmachinerie.’ – Muhammad al-Zaqzouq

Beschrijving

Een weergaloze getuigenis van ontmenselijking en het schrijven als verzet

Tijdens het eerste jaar van de genocide in Gaza werden Muhammad al-Zaqzouq en zijn gezin zeven keer gedwongen zich te verplaatsen. Bewegend tussen tenten, huizen van vrienden en familie en tijdelijke schuilplaatsen was het een dagelijkse taak in leven te blijven te midden van vernietiging. Zijn boek is een genadeloze getuigenis van onophoudelijk geweld en een poging tegen de ontmenselijking in te schrijven.

‘Ik schrijf om niet te ontmenselijken, om niet te worden vermalen door de meedogenloze oorlogsmachinerie.’ – Muhammad al-Zaqzouq

Details