Korte beschrijving/Annotatie

Autobiografische literaire non-fictie over de kindertijd van Karl Ove in Zuid-Noorwegen, vanaf de verhuizing van zijn jonge gezin naar Tromøya op een augustusdag in 1969. De terugblik volgt zijn jeugdjaren, met ontdekkingstochten, meisjes, voetbal, muziek en de invloed van een dominante vader. De volwassen verteller kijkt terug op zijn vroege lees- en schrijfvaardigheid, zijn zelfbeeld als wijsneus en het leren rekening houden met anderen. Centraal staan jeugdherinneringen, gezinsdynamiek en de herwaardering van wat toen belangrijk leek.

Tekst achterflap

De iconische Mijn strijd-reeks in een nieuw jasje

Op een milde augustusdag in 1969 betrekt een jong gezin hun nieuwe huis op Tromøya in Zuid-Noorwegen. Dit is de plek waar Karl Ove, dan nog geen jaar oud, zijn kindertijd zal doorbrengen. Het worden lange jaren, gevuld met ontdekkingstochten, meisjes, voetbal, muziek en een bijzonder dominante vader. De volwassen schrijver vertelt over de wijsneus die hij was, die al heel vroeg kon lezen en schrijven, maar moest leren rekening te houden met anderen. Knausgård beschrijft het oerlandschap van zijn jeugd tot in de fijnste details en vertelt hoe hij nu kijkt naar wat hij toen zo belangrijk vond. Een prachtige ode aan zijn Eden.

‘Knausgårds oprechtheid choqueert, maar enkel omdat we gewend geraakt zijn aan een valse schijnwereld.’–  Knack

‘Knausgård takelt zijn vroegste emoties en sensaties naar de oppervlakte. Kinderangsten, natuurlyriek, de ontdekking van het verslavende lezen: hij voelt het weer, en hij laat het ons voelen.’ de Volkskrant ****

Beschrijving

De iconische Mijn strijd-reeks in een nieuw jasje

Op een milde augustusdag in 1969 betrekt een jong gezin hun nieuwe huis op Tromøya in Zuid-Noorwegen. Dit is de plek waar Karl Ove, dan nog geen jaar oud, zijn kindertijd zal doorbrengen. Het worden lange jaren, gevuld met ontdekkingstochten, meisjes, voetbal, muziek en een bijzonder dominante vader. De volwassen schrijver vertelt over de wijsneus die hij was, die al heel vroeg kon lezen en schrijven, maar moest leren rekening te houden met anderen. Knausgård beschrijft het oerlandschap van zijn jeugd tot in de fijnste details en vertelt hoe hij nu kijkt naar wat hij toen zo belangrijk vond. Een prachtige ode aan zijn Eden.

‘Knausgårds oprechtheid choqueert, maar enkel omdat we gewend geraakt zijn aan een valse schijnwereld.’–  Knack

‘Knausgård takelt zijn vroegste emoties en sensaties naar de oppervlakte. Kinderangsten, natuurlyriek, de ontdekking van het verslavende lezen: hij voelt het weer, en hij laat het ons voelen.’ de Volkskrant ****

Details