Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk getinte non-fictie waarin Jo Ritzen terugblikt op zijn traject van jeugd in het naoorlogse Limburg naar functies in de Haagse politiek, het hoger onderwijs en internationale samenwerking. De tekst situeert deze terugblik tegen grote maatschappelijke veranderingen in Nederland en daarbuiten, met aandacht voor onderwijsvernieuwing, kennisuitwisseling en economische bloei. Centraal staat de spanning tussen maatschappelijke vooruitgang enerzijds en marktdenken, consumentisme, wantrouwen en ecologische achteruitgang anderzijds. De kernvraag is hoe de keuzes van zijn generatie moeten worden beoordeeld en of het anders had gemoeten.

Tekst achterflap

Jo Ritzen (1945) stond midden in de grote veranderingen van onze tijd. Als minister van Onderwijs, voorzitter van het college van bestuur van de Universiteit Maastricht en vicepresident van de Wereldbank was hij jarenlang een drijvende kracht achter onderwijsvernieuwing, internationale samenwerking en maatschappelijke vooruitgang. Maar terwijl Nederland economisch bloeide en de wereld opener leek dan ooit, zag hij ook hoe marktdenken, consumentisme en groeiend wantrouwen de samenleving begonnen te ondermijnen, en hoe de natuur het steeds vaker verloor van de economie.

In Optimisme als opdracht vertelt Ritzen zijn persoonlijke verhaal: van zijn jeugd in het naoorlogse Limburg tot zijn rol in de Haagse politiek en de wereld van internationale samenwerking en kennisuitwisseling. Met open vizier kijkt hij terug op de keuzes van zijn generatie en stelt hij de prangende vraag: hadden we het anders moeten doen?

Beschrijving

Jo Ritzen (1945) stond midden in de grote veranderingen van onze tijd. Als minister van Onderwijs, voorzitter van het college van bestuur van de Universiteit Maastricht en vicepresident van de Wereldbank was hij jarenlang een drijvende kracht achter onderwijsvernieuwing, internationale samenwerking en maatschappelijke vooruitgang. Maar terwijl Nederland economisch bloeide en de wereld opener leek dan ooit, zag hij ook hoe marktdenken, consumentisme en groeiend wantrouwen de samenleving begonnen te ondermijnen, en hoe de natuur het steeds vaker verloor van de economie.

In Optimisme als opdracht vertelt Ritzen zijn persoonlijke verhaal: van zijn jeugd in het naoorlogse Limburg tot zijn rol in de Haagse politiek en de wereld van internationale samenwerking en kennisuitwisseling. Met open vizier kijkt hij terug op de keuzes van zijn generatie en stelt hij de prangende vraag: hadden we het anders moeten doen?

Details