Korte beschrijving/Annotatie

Beschouwend essay over de onzichtbaarheid van vrouwen in de geschiedenis en in de canon. Vertrekpunt is de tijd van Herman Willem Daendels, met revolutie, oorlog, verandering en emancipatie, en de vraag welke betekenis de idealen van vrijheid en gelijkheid kregen voor vrouwen. De tekst behandelt ook de aanwezigheid van vrouwen sinds de Verlichting in literatuur, filosofie, kunst en wetenschap, en pleit voor een inclusievere canon waarin vrouwen vanzelfsprekend worden opgenomen.

Tekst achterflap

De tijd van Herman Willem Daendels was vol van revolutie, oorlog, verandering en emancipatie. Welke betekenis kregen de vanaf de achttiende eeuw bevochten idealen van vrijheid en gelijkheid in die tijd? Waarom hadden deze idealen zo weinig concrete gevolgen voor de vrouw? Hoe aanwezig waren vrouwen sinds de opkomst van de Verlichting in het landschap van literatuur, filosofie, kunst en wetenschap?

In Hun gedachten onze kooi verwondert Maarten Doorman zich over de onzichtbaarheid van vrouwen in de geschiedenis. Er is vooral de laatste decennia veel aan gedaan om dat te veranderen, maar is het genoeg? Is er niet meer werk aan de winkel dan het herontdekken, inventariseren en presenteren van het werk van vrouwen in boeken, kranten, musea, films en podcasts?

Maarten Doorman betoogt dat historici en critici nog maar al te vaak vergeten om vrouwen hun plaats in de canon te geven door hen in de geschiedenis in te schrijven. De canon moet niet worden afgeschaft, maar inclusiever worden om de plaats van vrouwen te kunnen verankeren en vanzelfsprekend te maken.

Beschrijving

De tijd van Herman Willem Daendels was vol van revolutie, oorlog, verandering en emancipatie. Welke betekenis kregen de vanaf de achttiende eeuw bevochten idealen van vrijheid en gelijkheid in die tijd? Waarom hadden deze idealen zo weinig concrete gevolgen voor de vrouw? Hoe aanwezig waren vrouwen sinds de opkomst van de Verlichting in het landschap van literatuur, filosofie, kunst en wetenschap?

In Hun gedachten onze kooi verwondert Maarten Doorman zich over de onzichtbaarheid van vrouwen in de geschiedenis. Er is vooral de laatste decennia veel aan gedaan om dat te veranderen, maar is het genoeg? Is er niet meer werk aan de winkel dan het herontdekken, inventariseren en presenteren van het werk van vrouwen in boeken, kranten, musea, films en podcasts?

Maarten Doorman betoogt dat historici en critici nog maar al te vaak vergeten om vrouwen hun plaats in de canon te geven door hen in de geschiedenis in te schrijven. De canon moet niet worden afgeschaft, maar inclusiever worden om de plaats van vrouwen te kunnen verankeren en vanzelfsprekend te maken.

Details