Korte beschrijving/Annotatie

Analyse van het Palestijnse verzet in bezet Oost-Jeruzalem sinds 1967. De tekst beschrijft druk op Palestijnse inwoners om te vertrekken, het verlies van huizen en de rol van kolonistenorganisaties, opgravingen en beperkingen van kritiek. Tegelijkertijd worden culturele vormen van verzet genoemd, zoals stadslegendes, dabke en buurtactivisme. Centraal staat het uitwissen van nationale identiteit en gemeenschap, en de afnemende ruimte voor democratische tegenstemmen in een autoritaire context.

Tekst achterflap

In 1967 veroverde Israël de oude stad van Jeruzalem en de omliggende wijken. Sindsdien staan de Palestijnse inwoners onder druk om uit het bezette stadsdeel te vertrekken. Hele buurten worden aan hun lot overgelaten, mensen raken hun huizen kwijt, kolonistenorganisaties krijgen alle ruimte. De historische, culturele en religieuze banden tussen Palestijnen en de stad worden steeds verder uitgewist.

Vastbesloten om te blijven, brengen Palestijnse kunstenaars oude stadslegendes tot leven, oefenen jongeren toegewijd hun dabke-danspassen, en strijden buurtbewoners tegen opgravingen die hun huizen en hun plek in de geschiedenis bedreigen. Joodse activisten die dit verzet steunen, lopen net als hun Palestijnse stadsgenoten tegen muren op. Er is steeds minder ruimte voor kritiek; democratische spelregels vervagen snel.

In De stille strijd om Jeruzalem onderzoekt Pieter Dronkers het verzet tegen silencing – het tot zwijgen brengen van kritische stemmen, het uitwissen van een nationale identiteit en het verdrijven van een gemeenschap. Deze strijd biedt ook lessen voor verzet tegen autoritaire politiek elders.

Pieter Dronkers is docent en onderzoeker zorgethiek aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. Tussen 2012 en 2014 woonde hij in Israël. Als projectleider Palestina en Israël bij de vredesorganisatie PAX verbleef hij geregeld in Jeruzalem.

Beschrijving

In 1967 veroverde Israël de oude stad van Jeruzalem en de omliggende wijken. Sindsdien staan de Palestijnse inwoners onder druk om uit het bezette stadsdeel te vertrekken. Hele buurten worden aan hun lot overgelaten, mensen raken hun huizen kwijt, kolonistenorganisaties krijgen alle ruimte. De historische, culturele en religieuze banden tussen Palestijnen en de stad worden steeds verder uitgewist.

Vastbesloten om te blijven, brengen Palestijnse kunstenaars oude stadslegendes tot leven, oefenen jongeren toegewijd hun dabke-danspassen, en strijden buurtbewoners tegen opgravingen die hun huizen en hun plek in de geschiedenis bedreigen. Joodse activisten die dit verzet steunen, lopen net als hun Palestijnse stadsgenoten tegen muren op. Er is steeds minder ruimte voor kritiek; democratische spelregels vervagen snel.

In De stille strijd om Jeruzalem onderzoekt Pieter Dronkers het verzet tegen silencing – het tot zwijgen brengen van kritische stemmen, het uitwissen van een nationale identiteit en het verdrijven van een gemeenschap. Deze strijd biedt ook lessen voor verzet tegen autoritaire politiek elders.

Pieter Dronkers is docent en onderzoeker zorgethiek aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. Tussen 2012 en 2014 woonde hij in Israël. Als projectleider Palestina en Israël bij de vredesorganisatie PAX verbleef hij geregeld in Jeruzalem.

Details