Korte beschrijving/Annotatie

Politiek-maatschappelijke non-fictie over de positie van de Europese Unie in een veranderend geopolitiek en economisch krachtenveld. De tekst beschrijft hoe de EU verschuift van vredesproject naar beschermingsproject en stelt vragen over het beschermen van welvaart, veiligheid en waarden. Als oplossingen noemt ze sterkere buitengrenzen, het afbreken van interne barrières voor economische groei en minder afhankelijkheid in strategische domeinen. Daarnaast ligt de nadruk op een interne bedreiging: ‘trumptinisme’, omschreven als een mix van autoritair nationalisme en populisme die Europese fundamenten en politieke samenhang ondermijnt.

Tekst achterflap

Europa zit in een houdgreep. De tijd dat de Europese Unie een economische reus was, is voorbij. Het speelveld waarop onze welvaart is gebouwd wordt fundamenteel hertekend. Het Europese project schuift in ijltempo op van vredesproject naar beschermingsproject. Hoe beschermen we onze welvaart, onze veiligheid en onze waarden?
De EU kan zich uit die houdgreep bevrijden en opnieuw houvast bieden. Door de buitengrenzen te versterken om haar veiligheid te vergroten. Door de binnenmuren af te breken om economisch opnieuw te groeien. Door minder afhankelijk te worden van anderen in strategische domeinen, zonder dat bescherming synoniem wordt van afscherming.
De bedreiging die Europa nog het meest in een houdgreep kan houden, komt echter van binnenuit. Het opkomende ‘trumptinisme’, de giftige mix van autoritair nationalisme en populisme, vindt met hulp van buitenaf zijn weg in Europa. Het dreigt onze fundamenten van binnenuit te ondermijnen, met nieuwe breuklijnen als brandstof. Volkspartijen moeten het betonrot in de binnen- en buitenmuren stoppen. Dit stelt het politieke centrum meer dan ooit voor een opdracht: de leiding nemen om de Europeanen opnieuw houvast te bieden.

Beschrijving

Europa zit in een houdgreep. De tijd dat de Europese Unie een economische reus was, is voorbij. Het speelveld waarop onze welvaart is gebouwd wordt fundamenteel hertekend. Het Europese project schuift in ijltempo op van vredesproject naar beschermingsproject. Hoe beschermen we onze welvaart, onze veiligheid en onze waarden?
De EU kan zich uit die houdgreep bevrijden en opnieuw houvast bieden. Door de buitengrenzen te versterken om haar veiligheid te vergroten. Door de binnenmuren af te breken om economisch opnieuw te groeien. Door minder afhankelijk te worden van anderen in strategische domeinen, zonder dat bescherming synoniem wordt van afscherming.
De bedreiging die Europa nog het meest in een houdgreep kan houden, komt echter van binnenuit. Het opkomende ‘trumptinisme’, de giftige mix van autoritair nationalisme en populisme, vindt met hulp van buitenaf zijn weg in Europa. Het dreigt onze fundamenten van binnenuit te ondermijnen, met nieuwe breuklijnen als brandstof. Volkspartijen moeten het betonrot in de binnen- en buitenmuren stoppen. Dit stelt het politieke centrum meer dan ooit voor een opdracht: de leiding nemen om de Europeanen opnieuw houvast te bieden.

Details