Korte beschrijving/Annotatie

Literaire non-fictie over een zoon die bijna dertig jaar na het overlijden van zijn moeder probeert te achterhalen wie zij was buiten haar rol als moeder. Vanuit herinneringen, gesprekken met familie en vrienden, fotoalbums en dagboeken onderzoekt hij haar verschillende posities als dochter, geliefde, partner, minnaar en patiënte. De centrale problematiek is hoe iemand na een verlies opnieuw benaderd kan worden via sporen, fragmenten en getuigenissen, terwijl geheimen en onkenbaarheid blijven bestaan.

Tekst achterflap

Een fijnzinnig onderzoek naar de (on)kenbaarheid van de ander en de rollen die we spelen in het leven

De moeder van Daan Stoffelsen stierf vlak voor zijn zeventiende, bijna dertig jaar geleden. Nu hij langer zonder dan met haar leeft, dringt de vraag zich op: wie was José, behalve zijn moeder, nog meer?

In De mensen die mijn moeder was ontdekt hij haar verschillende rollen. Ze was een geliefde: een eerste liefde, een levenspartner, een minnaar. Ze was uiteindelijk een patiënte, en ooit in de eerste plaats een dochter. En dus een moeder – een die veel achterliet maar ook zo haar geheimen had.

Op zijn zoektocht put hij uit de literatuur, uit gesprekken met familie en vrienden, uit fotoalbums en dagboeken: curieuze, ironische fragmenten in een klein, rond handschrift. Tussen de regels duiken mysteries én verklaringen op en komt de onkenbare ander voorzichtig dichterbij.

Beschrijving

Een fijnzinnig onderzoek naar de (on)kenbaarheid van de ander en de rollen die we spelen in het leven

De moeder van Daan Stoffelsen stierf vlak voor zijn zeventiende, bijna dertig jaar geleden. Nu hij langer zonder dan met haar leeft, dringt de vraag zich op: wie was José, behalve zijn moeder, nog meer?

In De mensen die mijn moeder was ontdekt hij haar verschillende rollen. Ze was een geliefde: een eerste liefde, een levenspartner, een minnaar. Ze was uiteindelijk een patiënte, en ooit in de eerste plaats een dochter. En dus een moeder – een die veel achterliet maar ook zo haar geheimen had.

Op zijn zoektocht put hij uit de literatuur, uit gesprekken met familie en vrienden, uit fotoalbums en dagboeken: curieuze, ironische fragmenten in een klein, rond handschrift. Tussen de regels duiken mysteries én verklaringen op en komt de onkenbare ander voorzichtig dichterbij.

Details