Korte beschrijving/Annotatie

Poëzie over een liefdesrelatie in een tijd van dreigend stijgend water en storm. De verzen verbinden intimiteit en vergankelijkheid met een gevoel van naderende ontwrichting. De geliefde verschijnt als houvast en toevlucht, terwijl samen ouder worden troost biedt tegenover wat naar de keel grijpt. Centraal staan de spanning tussen verbondenheid en eindigheid, en de vraag hoe nabijheid standhoudt onder dreiging.

Tekst achterflap

Maar we streven!

We zullen elkaar alles vergeven

behalve dat de ander de eerste is

die voor de laatste keer ademt

Anne Provoosts generatie is misschien de laatste die kan terugkijken op een tijd waarin het stijgende water een hypothese was. In de dreigende storm is de geliefde een eiland. Het geruststellende van samen ouder worden is een troost, want ‘er is tussen ons iets enorms aan de gang’. Dit is poëzie over wat naar de keel grijpt en wat je staande houdt.

Beschrijving

Maar we streven!

We zullen elkaar alles vergeven

behalve dat de ander de eerste is

die voor de laatste keer ademt

Anne Provoosts generatie is misschien de laatste die kan terugkijken op een tijd waarin het stijgende water een hypothese was. In de dreigende storm is de geliefde een eiland. Het geruststellende van samen ouder worden is een troost, want ‘er is tussen ons iets enorms aan de gang’. Dit is poëzie over wat naar de keel grijpt en wat je staande houdt.

Details