Korte beschrijving/Annotatie

Biografische non-fictie over Theo van Gogh, opgegroeid in een welgesteld milieu in Wassenaar en uitgegroeid tot een controversiële Nederlandse opiniemaker. Als cineast, columnist en interviewer veroorzaakte hij tumult met zijn beledigende stijl, zijn kritiek op de exploitatie van oorlogsleed en zijn opvatting dat de islam een bedreiging vormde voor vrije westerse waarden. Tegelijk onderhield hij een groot netwerk en voerde hij ontwapenende gesprekken over levensvragen. De tekst onderzoekt de herkomst van zijn drang tot provocatie, de mogelijke invloed van de oorlogsgeschiedenis van zijn ouders en zijn afstamming, en eindigt bij zijn moord.

Tekst achterflap

Shortlist Libris Geschiedenis Prijs 2024

‘Ik heb een nogal roerig leven geleid, met te veel drank en drugs, hoewel ook veel aardigheid ondervonden en gelachen.’

– Theo van Gogh (1957-2004) aan een penvriendin, vijf weken voor zijn dood.

Opgegroeid in een welgesteld Wassenaars milieu, ontwikkelde Theo van Gogh zich in korte tijd tot de meest controversiële opiniemaker van Nederland. Als cineast, columnist en ‘predikant van de nihilistische gemeente’ stond hij garant voor tumult. Hij bespotte de exploitatie van  (oorlogs)leed en bestempelde de islam tot een bedreiging van de vrije westerse waarden. De belediging had hij tot kunst verheven.

Tegelijkertijd onderhield Van Gogh een enorm netwerk aan vrienden. Acteurs en actrices liepen met hem weg. En hij was een ontwapenende interviewer, die via ‘prettige gesprekken’ antwoord probeerde te krijgen op de levensvragen waarmee hij zelf worstelde.

Waar kwam Van Goghs onstilbare zucht tot beledigen vandaan? In hoeverre speelden de oorlogsgeschiedenis van zijn ouders en zijn afstamming van de beroemde schilder een rol? Jaap Cohen sprak meer dan 150 familieleden, collega’s, vrienden én vijanden over een raadselachtige persoonlijkheid, die overal waar hij kwam verwarring stichtte – totdat hij bruut werd vermoord.

Beschrijving

Shortlist Libris Geschiedenis Prijs 2024

‘Ik heb een nogal roerig leven geleid, met te veel drank en drugs, hoewel ook veel aardigheid ondervonden en gelachen.’

– Theo van Gogh (1957-2004) aan een penvriendin, vijf weken voor zijn dood.

Opgegroeid in een welgesteld Wassenaars milieu, ontwikkelde Theo van Gogh zich in korte tijd tot de meest controversiële opiniemaker van Nederland. Als cineast, columnist en ‘predikant van de nihilistische gemeente’ stond hij garant voor tumult. Hij bespotte de exploitatie van  (oorlogs)leed en bestempelde de islam tot een bedreiging van de vrije westerse waarden. De belediging had hij tot kunst verheven.

Tegelijkertijd onderhield Van Gogh een enorm netwerk aan vrienden. Acteurs en actrices liepen met hem weg. En hij was een ontwapenende interviewer, die via ‘prettige gesprekken’ antwoord probeerde te krijgen op de levensvragen waarmee hij zelf worstelde.

Waar kwam Van Goghs onstilbare zucht tot beledigen vandaan? In hoeverre speelden de oorlogsgeschiedenis van zijn ouders en zijn afstamming van de beroemde schilder een rol? Jaap Cohen sprak meer dan 150 familieleden, collega’s, vrienden én vijanden over een raadselachtige persoonlijkheid, die overal waar hij kwam verwarring stichtte – totdat hij bruut werd vermoord.

Details