Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over de kunstgeschiedenis van België via het oeuvre en de positie van 50 Belgische kunstenaressen, van 1880 tot heden. In vijf chronologische hoofdstukken komen zowel bekende als minder bekende namen aan bod. De tekst legt de nadruk op vrouwelijke kunstenaars die vaak onterecht vergeten zijn en op een poging tot eerherstel binnen de Belgische kunstgeschiedenis.

Tekst achterflap

De kunstgeschiedenis van België aan de hand van het verhaal en het oeuvre van 50 Belgische kunstenaressen. Dat is in een notendop Wie is bang voor vrouwelijke kunstenaars?
Christiane Struyven, die eerder Moeten vrouwen naakt zijn om in het museum te hangen? schreef, richt haar blik deze keer op vrouwelijke kunstenaars in België, van 1880 tot nu.

In vijf chronologische hoofdstukken passeren 50 kunstenaressen de revue, grote namen als Marthe Donas en Ann Veronica Janssens, maar ook ontdekkingen als Elisabeth Ivanovsky, Akarova en Jane Graverol. Net als in haar eerste boek pleit Struyven voor eerherstel voor deze vaak onterecht vergeten artiestes.

Beschrijving

De kunstgeschiedenis van België aan de hand van het verhaal en het oeuvre van 50 Belgische kunstenaressen. Dat is in een notendop Wie is bang voor vrouwelijke kunstenaars?
Christiane Struyven, die eerder Moeten vrouwen naakt zijn om in het museum te hangen? schreef, richt haar blik deze keer op vrouwelijke kunstenaars in België, van 1880 tot nu.

In vijf chronologische hoofdstukken passeren 50 kunstenaressen de revue, grote namen als Marthe Donas en Ann Veronica Janssens, maar ook ontdekkingen als Elisabeth Ivanovsky, Akarova en Jane Graverol. Net als in haar eerste boek pleit Struyven voor eerherstel voor deze vaak onterecht vergeten artiestes.

Slogan/Promotie

Eindelijk een referentiewerk over kunstenaressen in België

Details